يک مرد يک شب يک سکوت

بازگشت

yeksukoote — Fri, 14 Sep 2007 10:15:33 GMT

با سلام .

امروز بعد از ۷ ماه برگشتم. تو این ۷ ماه با توجه به اینکه دبیری کمیته تشکیلات استان حزب اعتماد ملی رو داشتم تمام وقت ازادم رو صرف حزب می کردم نمی تونستم اینترنت بیام اما همیشه دلم دنبال شما دوستان عزیز بود که با خوندن و نظر دادن به من می فهموندین که زنده ام. سعی می کنم که مطالب تازه براتون بیشتر بذارم تا زودتر ببینمتون.

پیام تبریک نوروزی من

yeksukoote — Tue, 20 Mar 2007 21:01:18 GMT

الهی

الهی

یکتای بی همتایی

قیوم و توانایی

بر همه چیز بینایی

در همه حال دانایی

از غیر مصفایی

از شرک مبرایی

اصل هر دوایی

داروی دلهایی

به تو رسد ملک خدایی

الهی

الهی

نام تو ما را جواب

مهر تو ما را امان

شناخت تو ما را امان

لطف تو ما را عیان

الهی

الهی

ضعیفان را پناهی

قاصدان را بر سر راهی

مومنان را گواهی

چه عزیز است آن کس که تو خواهی

نوروز بر شما عزیزان مبارک

یک مرد یک شب یک سکوت

مهمانی با اعمال شاقه

yeksukoote — Sun, 04 Mar 2007 20:01:18 GMT

مهمانی با اعمال شاقه !

هیچوقت فکر کرده اید چرا ما ایرانی ها نمی توانیم دید و بازدید های خودمان را بیشتر و ساده تر کنیم ؟ چرا نمی خواهیم همدیگر را همانطوریکه

هستیم بپذیریم. یک دیدو بازدید ساده برای یک ایرانی ; یک تلاش 12 ساعته و پذیرایی کامل البته اگر از خریدش فاکتور بگیریم !

حالا فکر کنید یک دعوت به نهار یا شام چه بلایی سر اعضای خانواده می اورد. مهمانی با اعمال شاقه !

خانه عین پادگان می شود تا مهمانها بیایند و بخورندو بروند. تازه بعد از ان لب و لوجه میزبان اویزانتر می شود می پرسید چرا ؟

پون خسته و داغون است و تازه یادش می اید که پذیرایی از اعضای خانواده اش یک پذیرایی ابدی است و از اینکه چنین مهمانی زجر اوری برای

خودش راه انداخته پشیمان می شود و پشت دستش را داغ می کند که دیگر چنین پذیرایی نکند و اینکه با پذیرایی ساده هم همه چیز خوب پیش خواهد

رفت و اینکه روابط ها نزدیکتر بیشتر و صمیمی تر خوهد شد و........ .

ولی به نظر شما این توبه از کدام توبه است !؟

نوشته شده توسط م_ث .

قلم احساس من 5

yeksukoote — Fri, 02 Mar 2007 20:16:18 GMT

گریه کن

ای گرفتار در زنجیر ها

گریه کن

زیرا که دیگر دامان پر مهر مادری نیست تا پاک کننده اشکهایت شود

گریه کن ای سنبل اسارت

ما زاده در رسوم پدران مان هستیم

رسوم و سننی که در آن عشق جایی ندارد

ما زنده ایم تا اسیریم

ما زنده ایم تا در اسارت زندگی کنیم

ما زنده ایم با زنجیر

ما زنده ایم با قفل

ما زندگی می کنیم تا با عشق هایمان زنده به گور شویم

گریه کن

زیرا ما در حسرت رسیدن به هم خواهیم مرد

گریه کن

تا با اشکهای تو غنچه ای آزاد جان گیرد

بمیر

تا با خاک جسد تو

باغچه ای بنا گردد بدون کینه و بدور از هر زنجیری

و گلهای شقایق آن باغچه برای سنگهای قبر تو

سرود آزادی بسراید

یک مرد یک شب یک سکوت

قلم احساس من 4

yeksukoote — Fri, 16 Feb 2007 11:07:18 GMT

آن هنگام که به چشمان زیبایت خیره گشته بودم

نمی دانستم تو همان صفحه پاره شده دفترچه خاطرات کودکی ام هستی

که حال پس از سالها دوری دوباره ترا یافته ام

نمی دانم کدامین دست شکسته ای ترا از من جدا کرد

و دل مرا همچون کویر تشنه خنده هایت نمود

ان هنگام که ترا شناختم هر وقت به چهره ات می نگریستم

گذشته مانند تابلویی از جلوی چشمانم می گذشت

گذشته ای که در ان معصومیتمان از پشت نگاههایمان رخ می نمایاند

و در پس بازیهایمان عشق همانند سر مشق همیشگی بود

دیگر دیدار هر روزت و به یاد اوردن خاطرات گذشته

همانند نفس کشیدن برایم عادت گشته بود

می دانم چشمانم به دنبال چیزی می گردند

که هرگز انرا نخواهند دید

چیزی که مال من نبوده ، نیست ، و نخواهد بود

آنگاه دیگر قصد کردم ترا نبینم

و به جای حک کردن حادثه ای در دفتر عشق

کاغذهای انرا همچنان سفید باقی گذارم

و تمام ان یادبودها را به باد بسپارم

اما باد انها را به ابر سپرد و باران ان خاطرات را هر روز بر سرم فرو ریخت

تا یک اتفاق ساده باعث شد گرمی سلامت باعث دلگرمی ام گردد

آن روز در پیله تنهایی ام ساعتها به تو اندیشیدم

به تو ، به امدنت ، و عاقبت رفتنت

اما هر چه می خواستم درد دوست داشتنت را در دلم پنهان سازم نتوانستم

می خواستم تو هم بدانی یک همبازی قدیمی سالها پیش

چگونه ترا همچون تصویری ممتد می دید و هیچ نمی دانست که

چگونه سیاه چاله ای چون پیچکی به بلندای زمان ترا از سمت چشمان ملتهب او می کوچاند

در ان هنگام اندیشه با تو بودن ترس را از وجودم رهانید

تا با زبانی الکن تمام انچه را که در ویترین رویا هایم طنازی می کرد برایت عریان نمایم

حال ای روبنده برف های تنهایی

دستان خشکیده من انگشتهای با طراوت ترا به این بازی می خوانند

تا من بازنده همیشگی این بازی باشم

یک مرد یک شب یک سکوت

قلم احساس من 3

yeksukoote — Fri, 09 Feb 2007 20:02:18 GMT

فرشته ای بود که از آسمان نازل شد

دوست تنهاییم و گوش شنوای دردهایم

آیا او هم از تبار زمین بود؟

نه ! او از تبار اسمان بود

از تبار باران. پاک وزلال

با بودن او تنهاییم رنگ می باخت

او از نجوای غمگین بلبل غصه دار می شد

و همیشه برای رنگ زرد برگ های پاییزی افسوس می خورد.

تمام این غصه ها رخسار بشاشش را کهربایی کرده بود .

شبها به دیدار دریا می رفتیم و از بزرگی ووسعتش الهام می گرفتیم

و برای طلوع خورشید ترانه می سراییدیم .

تا اینکه :

روزی او به اوج دریا رفت و دیگر باز نگشت .

رفتن او ابدی بود .

پس از رفتن او دیگر هیچ شادی ای دل غمناکم را طراوت نمی بخشد

کاش او بود

وباز هم در کنار صخره به تماشای دریا می نشستیم .

یک مرد یک شب یک سکوت

قلم احساس من 2

yeksukoote — Tue, 06 Feb 2007 19:49:18 GMT

دردی که مرا شعله ور ساخته

دردی که روزهای عمر مرا در خود می سوزاند

درد چشمان توست

چه تلالویی دارد چشمان اسمانیت

در این هوای دمسرد که سکوت مقابل من است

به چه بهانه ای می توانم چشمانت را بسرایم ؟

گاهی بر قامت خود نیلوفرانه پیچک می شوم

و از ایینه می گذرم

تا اواز تشنگی ام را برای چشمانت بسرایم

چه ترد می شکند صلابت غرور ولوء به نگاهی .....

یک مرد یک شب یک سکوت

سخنان حسین بن علی (ع) در شب عاشورا 2( از م _ث)

yeksukoote — Fri, 02 Feb 2007 21:17:18 GMT

سخنان حسین بن علی (ع) در شب عاشورا 2

حال پاسخ چند تن از این یاران باوفا واهل بیت صدیق و با صفا:

1_اولین کسی که پس از سخنرانی امام(ع)لب به سخن گشودبرادرش عباس بن علی(ع)بود. او چنین گفت: "لاارناالله ذلک ابدا; خدا چنین روزی را

نیاوردکه ما تو را بگذاریم وبه سوی شهر خود بر گردیم."

2_ انگاه سایر افرادبنی هاشم در تعقیب گفتار حضرت ابوالفضل ودر همین زمینه سخنانی گفتند که امام نگاهی به فرزندان عقیل کرد وچنین گفت :

" حسبکم من القتل بمسلم اذهبو قد اذنت لکم ; کشته شدن مسلم برای شما بس است، من به شما اجازه دادم بروید." انان در پاسخ امام چنین گفتند :

در این صورت اگر از ما سوال شودکه چرا دست از مولا وپیشوای خودبرداشتید چه بگوییم؟ نه،به خدا سوگند! هیچ گاه چنین کاری را انجام نخواهیم داد;

بلکه ثروت و جان وفرزندانمان را فدای راه تومی کنیم وتا اخرین مرحله در رکاب تو می جنگیم.

3_یکی دیگر از این سخنگویان، مسلم بن عوسجه بود که چنین گفت: ما چگونه دست از یاری تو برداریم؟ در این صورت در پیشگاه خدا چه عذری

خواهیم داشت؟ به خدا سوگند!من ازتو جدا نمی شوم تابا نیزه خود سینه دشمنان ترا بشکافم وتا شمشیر در اختیار من است با انان بجنگم و اگر هیچ

سلاحی نداشتم با سنگ و کلوخ به جنگشان می روم تا جان به جان افرین تسلیم کنم.

4_ یکی دیگر از یاران ان حضرت سعدبن عبدالله بود که چنین گفت: به خدا سوگند!مادست از یاری تو بر نمی داریم تادرپیشگاه خدا ثابت کنیم که حق

پیامبر را درباره تو مراعات نمودیم.به خدا سوگند!اگر بدانم هفتاد مرتبه کشته می شوم و بدنم را اتش زده وخاکستر را زنده می کنند،باز هم هرگز دست از

یاری تو بر نمی دارم وپس از هر بار زنده شدن به یاریت می شتابم; در صورتی می دانم این مرگ یکبار بیش نیست وپس از ان نعمت لی پایان خداست.

5_زهیربن قین چنین گفت:یابن رسول الله!به خدا سوگند!دوست داشتم که در راه حمایت تو هزار بار کشته،باز زنده و دوباره کشته شوم وباز ارزو داشتم

که باکشته شدن من، تو یا یکی از این جوانان بنی هاشم از مرگ نجات یابید.

6_در همین ساعتها بود که خبر اسارت فرزند محمد بشیرحضرمی(یکی از یاران ان حضرت)به وی رسید.امام به او فرمود:" تو ازادی،برو در ازادی

فرزندت تلاش بکن." محمد بن بشیر گفت:به خدا سوگند! من هرگز دست از تو بر نمی دارم! و این جمله را نیز اضافه نمود:درندگانبیابان ها مرا قطعه

قطعه کنند ومرا طعمه خویش قرار دهنداگر دست از تو بردارم. امام چند قطعه لباس قیمتی به او داد تا در اختیار کسانی که می توانند در ازادی

فرزندش تلاش کنند قرار دهد. انگاه که حسین بن علی (ع) این عکس العمل را از افراد بنی هاشم وصحابه و یارانش دید وان کلمات و جملاتی که دلیل بر اگاهی و احساس مسئولیت و وفاداری انان به مقام امامت بود، شنید در ضمن دعابرای انان" جزاکم الله خیرا; خدا به همه شما پاداش نیک

عنایت کند" قاطعانه وصریح فرمود:انی غدأ اقتل وکلکم تفتلون... ; من فردا کشته خواهم شد وهمه شما،وحتی قاسم وعبدالله شیر خوار، نیز با من

کشته خواهند شد." همه یاران ان حضرت با شنیدن این بیان یک صدا چنین گفتند: ما نیز از خدای بزرگ سپاسگزاریم که با یاری تو به ما کرامت و

کشته شدن در رکاب تو به ما عزت و شرافت بخشید. ای فرزند پیامبر!ایا ما نباید خشنود باشیم از این که در بهشت با تو هستیم ؟

طبق نقل خرائج راوندی امام پرده را از جلو چشم انان کنار زد و یکایک انان محل خود ونعمت هایی که در بهشت برایشان مهیا شده است مشاهده

نمودند.

نوشته شده توسط م ـ ث (اقتباس از کتاب سخنان حسین بن علی از مدینه تا کربلا)

سخنان حسین بن علی (ع) در شب عاشورا1( از م_ث)

yeksukoote — Thu, 01 Feb 2007 22:29:18 GMT

سخنان حسین بن علی (ع) در شب عاشورا 1

حسین بن علی ( ع )نزدیک غروب تاسوعا پس از انکه از طرف دشمن مهلت داده شد ( یا پس از نماز مغرب )در میان افراد بنی هاشم و یاران خویش قرار گرفت و این خطابه را ایراد نمود::

"خدا را به بهترین وجه ستایش کرده و در شداید و اسایش و رنج ورفاه در مقابل نعمت هایش سپاسگزارم.خدایا!ترا می ستایم که بر ما خاندان،با نبوت،

کرامت بخشیدی و قران را به ما اموختی و با دین و ایین اشنا ساختی و به ما گوش (حق شنو)وچشم (حق بین) وقلب (روشن) عطا فرمودی و از گروه

مشرک و خدا نشناس نگرداندی،.اما بعد ،من اصحاب ویارانی بهتر از یاران خود ندیدم واهل بیت وخاندانی باوفاتر وصدیق ترازاهل بیت خود سراغ

ندارم.خداوند به همه شما جزای خیر دهد."

انگاه فرمود:" جدم رسول خدا (ص)خبر داده بود که من به عراق فراخوانده می شوم و در محلی به نام عمورا وکربلا فرود امده ودر همانجا به شهادت

می رسم واکنون وقت این شهادت رسیده است. به اعتقاد من همین فردا،دشمن جنگ خود را با ما اغاز خواهد نمود وحالا شما ازاد هستیدومن بیعت خود

را از شما برداشتم و به همه شما اجازه می دهم که از این سیاهی شب استفاده کرده وهر یک از شما دست یکی از افراد خانواده مرابگیرد و به سوی

ابادی و شهرخویش حرکت کندوجان خودراازمرگ نجات بخشد; زیرا این مردم فقط در تعقیب من هستندواگر بر من دست یابندبادیگران کاری نخواهند

داشت،خدا به همه شما جزای خیر وپاداش نیک عنایت کند!"

اخرین ازمایش

حسین بن علی (ع)که در طول راه از مدینه تا کربلا و در موارد مختلف،شهادت خویش را اعلام نموده وبه یارانش اجازه مرخصی داده وبیعت را از انان

برداشته بود،در شب عاشورا وبرای اخرین بار نیز این موضوع را با صراحت مطرح نمود که "قدقرب الموعود; یعنی هنگام شهادت فرا رسیده است"

من بیعت خود را از شما برداشتم،از تاریکی شب استفاده کنید وراه شهر ودیار خویش را پیش گیرید.

این پیشنهاد در واقع اخرین ازمایش بوداز سوی ان حضرت و نتیجه این ازمایش،عکس العمل یاران ان بزرگواربود که هریک بابیان خاص،وفاداری

خود را به ان حضرت واستقامت و پایداری خویش را تا اخرین قطره خون اعلام داشتندوبدین گونه از این ازمایش رو سفید وسرافراز بیرون امدند.

نوشته شده توسط م ـ ث ( اقتباس از کتاب سخنان حسین بن علی از مدینه تا کربلا )

ان کس که ترا ندارد چه دارد ( از م_ث)

yeksukoote — Mon, 29 Jan 2007 21:46:18 GMT

ان کس که ترا ندارد چه دارد

حیف و صد حیف که ما شیعیان هم قران را رها کردیم هم اهل بیت را .

(( کور باد چشمی که ترا نبیند. انکس که ترا ندارد چه دارد ؟ انکس که ترا دارد چه ندارد ؟ خدایا من در اوج ثروت فقیرم پس چگونه در فقرم

; فقیر نیستم .؟ ))

به نظرم برای فهم قیام حسین (ع) باید این عبارات حضرت را مرور کرد. حضرت چه می گوید انهم اینهمه طولانی. اما انچنان زیبا و نافذ است و دل

انسان را اتش می زند و متصل به ذات اقدس می کند.

بی جهت نیست که روز عاشورا همه ترسان و مضطرب بودند تنها کسی که هرچه به ظهر عاشورا نزدیکتر می شد; بشاش تر و خوشحال تر و شادابتر

بود امام حسین بود . وای و صد وای بر ما شیعیان ان حضرت که بسیار دوریم ; هم از قران نازل هم از قران ناطق . محال است کسی اندکی با این

دو قران باشد و ارمش نداشته باشد. همه دعت ها زیبا هستند اما دعای عرفه امام حسین حال عروج میدهد اصل چیز دیگریست . عالم دیگریست

با ان حالی که ان حضرت این دعا را خوانده در صحرا زیر افتاب در حالی که سیلاب اشکش جاری است این کلمات را با خدای خود می گوید .

من نمی دانم و نمی فهمم چگونه می توان با خدا اینطور رازو نیاز کرد ؟

نوشته شده توسط م_ث