دردی که مرا شعله ور ساخته دردی که روزهای عمر مرا در خود می سوزاند درد چشمان توست چه تلالویی دارد چشمان اسمانیت در این هوای دمسرد که سکوت مقابل من است به چه بهانه ای می توانم چشمانت را بسرایم ؟ گاهی بر قامت خود نیلوفرانه پیچک می شوم و از ایینه می گذرم تا اواز تشنگی ام را برای چشمانت بسرایم چه ترد می شکند صلابت غرور ولوء به نگاهی ..... یک مرد یک شب یک سکوت + نوشته شده توسط يک مرد يک شب يک سکوت در سه شنبه 1385/11/17 و ساعت
23:20 |
|
درباره وبلاگ
سلام
این وبلاگ رو اول برای شما بعد برای دلم ساختم تا باهاتون حرف بزنم. این وبلاگ مقاله هاش حاصل مطالعات همراه با تحلیل خودمه . من به فلسفه و هنر وشعر و سیاست و تاریخ ودین علاقه دارم وبیشتر چیزایی که خوندم راجب این چیزاست . اه کلی حرف داشتم بگم ولی باشه تو مقاله هام و شعر میگم . الان هم این شعرو که حرف دلمه تقدیمتون می کنم :::: چیزی مرا به به قسمت بودن نمی برد از واژ دو وجهی تکرار خسته ام من بی رمق ترین نفس این حوالیم از بودن مکرر بر دار خسته ام من با عبور ثانیه ها خرد می شوم از حمل این جنازه هشیار خسته ام در خاتمه باید بگم این وبلاگ محدودیتی برای مطالب شما ندارد و با ذکر نام شما درج خواهد شد طراح قالب
|
